‘’Campo di Fiori’’ Czesława Miłosza’
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Utwór odnosi się do spalenia Bruna na tytułowym Campo di Fiori, czyli na placu w Rzymie. Spalono go za jego śmiałe poglądy, które przeciwstawiały się nauce Kościoła. W utworze Miłosza ukazane są dwie płaszczyzny. Pierwsza to przeszłość, czyli spalenie Bruna, a druga to teraźniejszość, czyli zagłada getta. Za murami getta znajdował się plac, gdzie była karuzela. Tam Polacy chodzili odpocząć. Pojawia się motyw karuzeli. Kontrast między cierpieniem Żydów, a zabawą Polaków. Dwie płaszczyzny zestawiają zachowanie ludzi wobec cierpienia człowieka i teraźniejszych ludzi wobec cierpienia narodu. Zachowanie to z upływem lat nie zmienia się. Dla nich jest to pewnego rodzaju widowiskiem. Po obu stronach mury słychać krzyki, ale z różnych przyczyn (radość- ból, cierpienie). Polacy są obojętni na cierpienie Żydów. Poeta nie może być obojętny na ludzką krzywdę, moralista. Musi budzić wrażliwość wśród ludzi, przekazywać te wydarzenia z pokolenia na pokolenie. Musi utrwalać przeszłość, cierpienie Żydów, aby młodsze pokolenie nie zapominało o tym.
Nowomowa w literaturze
Po II wojnie światowej nastąpiły zmiany w literaturze polskiej. Władze komunistyczne chciały mieć wszystko pod kontrolą. Pojawia się cenzura, za pomocą, której kontrolowano literaturę. Narzucała ona pewną wizję świata. Pisarze i poeci musieli pisać tak jak im nakazywała władza, musieli się trzymać pewnych schematów. Szerzyli fałsz, kłamstwa. Wszystko to im kazała władza. Nie mogli pisać tego co byłoby nie wygodne dla władzy. Nie mogli ukazywać ówczesnej sytuacji w Polsce. Pojawiały się poematy na cześć Hitlera, Stalina, poematy, które wychwalały komunizm. Wielu poetów wyjechało z Polski, nie chcieli pisać tak jak im nakazywano. Na emigracji mogli pisać o tym o czym tylko chcieli, jednak te utwory nie docierały generalnie do Polski. Próbowano coś przemycić, ale nie zawsze się to udawało. W 1953 roku nastąpiła odwilż. Umiera Stalin. Zaczęło się zmieniać, mniejszy nacisk na Polaków. Wmawiano Polakom, że na zachodzie jest jeszcze gorzej niż w Polsce, z której trudno było wyjechać. Literatura do odwilżu była całkowicie zniewolona. Dokonywano prania mózgu. Posługiwano się nowomową, czyli narzędziem propagandy. Za pomocą nowomowy manipulowano językiem. Odwracano rzeczywistość, wmawiano ludziom za pomocą języka pewnych treści.