Kultura Egiptu
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Kultura Egiptu
Religia
W życiu mieszkańców starożytnego Egiptu dużą rolę odgrywały wierzenia religijne. Czczono przede wszystkim siły przyrody, od której zależne były rodzaje i dobrobyt ludności. Szczegół…lnem kultem otaczano Nil i słońce. Siły te wyobrażano sobie w różnych częściach kraju inaczej i określano je innymi nazwami. Bóstwo słoneczne było więc znane np. w Tebach pod mianem Amona, a w Memfis jako Ptah. Bóstwa przedstawiali Egipcjanie najczęściej w postaci ludzkiej, ale z głową zwierzęcą. Było to pozostałością wierzeń jeszcze dawniejszych, kiedy bogom przypisywano postać zwierząt. Ślady tych dawniejszych wyobrażeń występowały obficie. Wierzono, że bogowie mogą przebywać w ciele niektórych zwierząt. Tak więc bóg Memfis Ptah miał się wcielić w czarnego byka z białym trójkątem na czole, zwanego Apisem i otaczanego wielką czcią. Jako zwierzęta święte uważano też w innych okolicach ibisa, jastrzębia i krokodyla. Niektóre kulty rozpowszechniały się w całym kraju. Za stwórcę świata, innych bogów i ludzi uważano boga Re. Z nim utożsamiano lokalne bóstwa słoneczne. W całym państwie znany też był kult Ozyrysa jako boga zachodzącego słońcem. Legenda o nom głosiła, że jego zawistny brat Set zabił go, a zwłoki poćwiartował i rozrzucił. Ale żona Ozyrysa, bogini Izylda, zebrała pieczołowicie szczątki małżonka, a inni bogowie tchnęli w nie z powrotem życie. Zmartwychwstały w ten sposób Ozyrys stał się władcą państwa zmarłych.
Wierzenia o życiu pozagrobowym
Egipcjanie wierzyli, że po śmierci człowiek żyje w dalszym ciągu jego dusza i to tak długo, jak długo ciało nie ulegnie rozpadowi. Życie pośmiertne miało być podobne do ziemskiego. Pędzili je zmarli w państwie Ozyrysa, które wyobrażano sobie na wzór państwa egipskiego. Nie każdy się do niego dostawał. Droga zmarłego, najeżona przeszkodami, które usunąć można było wygłaszając przepisowe zaklęcia, wiodła najpierw przed oblicze Ozyrysa. Bóg osadzał ziemskie życie zmarłego: po zważeniu jego zasług i występków na szli sprawiedliwości wypuszczał go do swego państwa, albo- jeśli przeważały grzechy- skazywał na pożarcie przez demona. W związku z takimi wierzeniami powstały określone obowiązki ludzi wobec zmarłych. Przede wszystkim należało się starać, by zwłoki jak najdłużej nie ulegały rozpadowi. Dążąc do tego Egipcjanie nauczyli się je zabezpieczać przez specjalne zabiegi. Preparowali tzw. Mumie, balsamując zwłoki, owijając je szczelnie bandażami i składając w drewnianej skrzyni i kształcie postaci ludzkiej. Suchy klimat egipski sprawiał, że mumie przetrwały tysiące lat, aż do naszych czasów. Przed złośliwym zniszczeniem zwłok przez wroga lub wygrzebaniem ich przez dzikie zwierzęta miał chronić Grabowiec. Faraonowie i ludzi bogaci jak grobowce wznosili sobie wielkie i niedostępne budowle. Do grobu składano też przedmioty potrzebne zmarłemu w życiu codziennym oraz tzw., księgi zmarłych, zawierające zaklęcia przydatne w jego podróży pośmiertnej.