Organizacja państwa
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Organizacja państwa
Na czele państwa stał król. W jego rękach skupiała się cała władza nad społeczeństwem. Ustanawiał prawa i mógł je dowolnie zmieniać. Sam im nie podlegał. Inaczej m…mówiąc, miał władzę despotyczną. Państwo rządzone przez jednego człowieka wyposażonego w taką władzę nazywano monarchą despotycznym. W Egipcie podstawą despotyzmu królewskiego było przekonanie, że król jest istotą boską. Oddawano więc cześć królowi, taką jak bogom. Zbliżano się do niego z bojaźnią. Na powitanie padano przed nim na twarz. Lękano się nawet wymieniać imienia królewskiego. Najczęściej zastępowano je nazwą monarszego pałacu: wielkiego domu, w postaci przekazanej nam przez greków faraon. Tak do dziś określamy władców…w Egiptu. Stolicą faraonów był na początku Memfis, później Teby. Faraon rządził krajem przy pomocy urzędników, dowódców wojskowych i kapłanów. Formalnie wykonywali tylko wolę królewską. Faktycznie król musiał się z nimi poważnie liczyć. Uwzględniać w swych zarządzeniach ich interesy i poglądy. Niewiarygodnego sobie władcę potrafiło jego otoczenie nawet pozbawić życia.
Rolnictwo egipskie
Głównym zajęciem mieszkańców Egiptu była uprawa roli. Chłopi stanowili większość społeczeństwa. Ale uprawiana przez nich ziemia nie była ich własnością. Panem wszystkich ziem w państwie na początku był sam król. Chłopi płacili coroczny czynsz za możliwość uprawy roli królewskiej. Król wynagradzał też otaczających go dostojników świeckich,, kapłan…ów i wojowników nadaniami wielkich obszarów ziemi. Chłop egipski pracował bardzo ciężko. Aby obronić przed pustynią wydartą jej rolę, musiał dźwigać na wyżej położone pola tysiące wiader wody. W podzwrotnikowym, upale orał rolę drewnianą sochą. Rozkaz urzędników…w królewskich pociągał go też do udziału w pracach konserwacyjnych: czyszczeniu kanałów i wzmacnianiu grobel. W miesiącach zaś, w których Nil wylewał, pędzano chłopów do innych robót, jak budowa dróg, pałaców królewskich, świątyń. Rzemiosło egipskie rozwinęło się w II tysiącleciu p.n.e. wyrabiano tkaniny lniane i wełniane, ozdobne przedmioty z szkła i brązu. Było to wszystko wyroby luksusowe, zaspokajające potrzeby ludzi bogatych,. Ludność uboga rzadko korzystała z usług rzemieślników, najczęściej sama tkała sobie potrzebną odzież i wyrabiała prymitywne sprzęty i naczynia. Rzemieślnikom powodziło się w Egipcie znaczniej lepiej niż chłopom.
Konflikty klasowe
Społeczeństwo egipskie było społeczeństw klasowym, w którym mniejsza część żyła z wyzysku większości. Faraona, urzędników, kapłanów…w i wojowników utrzymywała praca chłopów i niewolników. Organizacja państwa czuwała nad tym, aby taki system został nienaruszony. Jego umacnianiu służyła także religijna część, którym lud przywykł oddawać monarsze. Czasem jednak, zwłaszcza gdy państwo słabo doznawszy porażek w wojnach z nieprzyjacielem zewnętrznym, chłopi ośmielali się wystąpić zbrojnie przeciw swym ciemięzcom. Nie stawiali sobie za cel zmiany istniejącego systemu,gdyż nie wyobrażali sobie, że by mógł istnieć inny. Marzeniem biedaka było stać się samemu bogatym, i korzystać z cudzej pracy. Toteż efektem wspomnianych walk bywała co najwyżej zmiana losu poszczególnych jednostek, za zachowana relacja o jednym takich wystąpień przedstawia tymi słowami: ‘’ubodzy stali się bogaczami, dawni bogacze nie posiadają nic’’. Wypadki te nie zachwiały tronem faraonie ani nie przyniosły trwałej zmiany stosunków społecznych. Niewolnicy w najstarszym okresie swych dziejów prowadzili niewiele wojen. Częstsze stały się dopiero pod koniec II tysiąclecia p.n.e. faraonowie podejmowali wówczas wyprawy do Azji. Niewolników e Egipcie było znaczniej mniej niż chłopów. W produkcji ogrywali mniejszą rolę od chłopów. Niewolnicy nie mieli żadnych praw ani wolności, byli przeznaczenie przez faraonów do najcięższych robót. Ich los był znacznie gorszy, niż los egipskiego chłopa. Niewolnikami stawali się jeńcy brani podczas wypraw faraonów do roli. Pracowali bardzo ciężko nie mając z tego żadnych korzyści. Ich praca nie przyniosłam im pociechy. Pracowali ciężko dla innych. Sami żyli w najgorszych warunkach będąc tylko osobami do ciężkiej pracy, na wysyłki. Dziecko niewolnika automatycznie stawało się również niewolnikiem.