Smok
Sejm w Polsce to najistotniejszy organ władzy ustawodawczej składający się 460 posłów.
Smok
Smok jest stworzeniem powstałym w mitologii. Mino tego, że nie istnieje, zawsze budził strach.
Smok jest stworzeniem niewątpliwie nieistniejącym w swojej pierwotnej formie. Najczęściej ludzie wyobrażają je sobie jako gada ze skrzydłami, który lata. Według wielu wierzeń smoki były inteligentnymi stworzeniami, które znały się na magii i mówiły. Miały również cechę ziania ogniem oraz najczęściej były strażnikami skarbów. Występowały one jako bohaterzy wielu mitów w różnych kulturach. Smok często był również symbolem oraz najczęściej reprezentował dwa żywiołu, jakimi były powietrze oraz ogień.
W większości kultur słowo smok wywodzi się z kraju mitologii, czyli Grecji. Jednak niektóre słowniki zaznaczają, że określenie o wywodzi się z kultur słowiańskich. Dzisiaj możemy oglądać je w powieściach fantastycznych kultury europejskiej. Zwykle smoki podobne są do jaszczurki w powiększeniu lub upodabniane są też do dinozaurów. Czasami mają kilka głów, w których każda często odpowiada za inną cechę, zdolność. Były one utożsamiane z chorobą oraz ogólnym złem. Często było to utożsamienie szatana oraz wojny.
Arkadia
Arkadia była stworzoną przez mitologią krainą, w której każdy z nas mógł odnaleźć szczęście.
Arkadia to niewątpliwie fikcyjna kraina, która była miejscem, w którym panowało wieczne szczęście. Inaczej nazwana została jako raj na ziemi. Było to dość wyidealizowane miejsce, gdzie zawsze panował spokój, beztroska oraz sielanka.
Arkadia był to motyw, który często pojawiał się w literaturze. Po raz pierwszy pokazał ją w swoich dziełach Wergiliusz. Była ona wówczas wolna od chorób i nieszczęścia. Arkadia stała się wówczas swego rodzaju alegorią. Stało się to toposem literatury, czyli często pojawiającym się elementem, który mógłby się wydawać dość nudną podstawą do powieści, choć tak wcale nie było. W czasach nowożytnych arkadię przedstawiano jako dom, w którym panuje niesamowita harmonia i szczęście. W literaturze polskiej arkadia jest pewnym elementem w powieści "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, wierszach Norwida i Miłosza. Jednak swoją pierwotną formę przybrała w starożytności. Często również malarze podejmowali się próby ukazania arkadii na płótnie. Często pojawiała się ona obok trupiej czaszki, która była symbolem przemijania oraz śmierci, aby zestawić te dwa elementy.